Hallo globe!

はじめまして!

Yo iedereen~

Zoals jullie misschien weten zit ik vanaf Maart ’09 tot januari ’10 in Japan. Ik doe mee aan een 10 maanden YFU (Youth For Understanding) uitwisselingsprogramma. Met dit blog wil ik jullie op de hoogte houden van mijn ervaringen daar.

Ik ben geplaatst in de omgeving van Hiroshima bij een gastfamilie, vertrek op 16 Maart 2009 en heb eerst een soort introductie van een week in Tokio. Daar ontmoet ik ook andere studenten van over de gehele wereld. XD;

PLEASE DON’T KILL ME

Ondanks dat er veel gebeurd is en dat er nog meer dingen waren die me bezig hielden heb ik weinig van me laten horen. Dit komt door een potente mix van ontiegelijke drukte en intense …. luiheid. D:

Zoals ik net al zei, er zijn veel dingen gebeurd sinds ik hier gepost heb. Ik som ze hieronder even op. AHUM.

1. Tohoshinki concert. Ja, je zou kunnen denken dat ik hier kalm zit, maar in werkelijkheid zit ik nu nogal spatisch achter mijn computer. Waarvan de muis nu kapot is… DAAA ~ HAAADDD!
2. Mijn verjaardag.
3. .. Een kleine heimwee-ervaring en echt ziek.
4. Een wedstrijd van het Hiroshima honkbalteam in het nieuwe Hiroshima stadion.
5. Zomervakantie is begonnen. (Naar de films Rookies en Gokusen geweest!)
6. Hanabi gezien en begrijp nu waarom iedereen zo enthousiast is over Japans vuurwerk.

Waarschijnlijk is er meer gebeurd maar kan me dat nu niet meer herinneren. (Ook de post zou dan wel eens super lang kunnen worden en zoals ik al zei; ik ben nogal lui! Suman, sumaaaan ~)

LETS START MET NUMMMERRRRRRRRR 1.

Het concert. Ik ga niet alles opschrijven wat ik gezien heb want dan zit ik hier morgen nog. En omdat de helft van de lezers niets van mijn favoriete popgroep weet is het waarschijnlijk ook niet zo interessant 8D. Goed, ik ben dus mijn ticket gaan ophalen voor het concert. Het ticket had ik in Nederland al gekocht over het internet via een vriendin hier in Japan, in de buurt van Hiroshima woont. We gingen ook samen naar het concert.

Ik denk dat het een van de meest awesome iets was wat ik in mij prille leventje heb ervaren.

Ik overdrijf niet. Iets zien wat je al jaren hebt willen zien is behoorlijk SHIZZLE. Ik heb een heleboel foto’s! .. van vóór het concert en erna.
Ja, omdat tijdens het concert de bewaker, die daar stond om te voorkomen dat mensen foto’s maken, wel heel erg boos naar mij keek. IS DAT OMDAT IK EEN BUITENLANDER BEN, NUMMER 64??? (Ze hadden geen naambordjes op maar alleen een nummer)
Goed, het was in ieder geval ” mindblowing” . Ik had de tijd van mijn leven daar en was tot een paar dagen erna nog steeds als verdooft! dromerige * zucht *

Later zal ik wat foto’s posten ~ ~

NUMMERRRRRRRRRRRRRRR 2.

M’n verjaardag!

Bedankt voor alle kaarten en felicitaties die jullie mij gestuurd hebben! Ze maakte me erg happy!

Naast de overzeese verrassingen heb ik ook hier in Ogenki-land gave cadeaus gekregen! Mijn hostparents gaven me echt heel veel. Ik kreeg een Yukata, een krultang annex steiltang en ik kreeg .. Tickets voor A-Nation!

Wat is A-Nation, vraag je je af? Simpel.

Een van de meest verbazingwekkende evenementen in Japan, dat is alles. ( http://a-nation.net/whatsanation/index.html ) eFRGKJEGKEJG En ik ga er naartoe! Tohoshinki komt ook weer! En Koda Kumi, AAA, Ayumi Hamasaki, Ai Otsuka, Do As Infinity en The Girl Next Door!
Ja, ja, je mag net als ik gerust gillen en rondspringen! (.. Of niet.)

Ik voel me heerlijk. Ik ga er met een vriend van mij, Kazuhi, naartoe en sommige meisjes in mijn klas gaan ook. Dus dat is gonna be fun fun fun!

Oh, en toen pakte ik mijn hier aangeschafte mobiel. Het is een klein wit Uncool thingetje, maar het is Japans en I love it! (Er hangen zo’n beetje honderden GSM-hangers aan. Ja. Ik maak nog wel een keer een foto!) Een heel jaar gratis sms-en binnen japan en gratis email op mijn mobiel en dat voor nog geen 10.000 Yen.

NUMBERRRRRRRRR 3.

Ik moet eigenlijk even omhoog om te kijken wat 3 ook weer was, nu alweer vergeten.

Oh ja, dat .. Heimwee en echt ziekte.
Nou ja, ik had ze allebei. Ik denk dat ik ziek was van mijn heimwee. Ik ben 4 dagen thuis gebleven van school omdat ik een behoorlijke maagpijn had. Ik ben er zelfs voor naar de huisarts geweest met mijn moeder. Ik heb medicijnen voor gekregen en de pijn is langzaam weggegaan.

De maagpijn verdween maar de heimwee niet. Het was niet echt een vreselijke vorm van heimwee maar toch genoeg. Ik wilde sommige mensen eigenlijk weer zien en met ze over gekke dingen praten. Het is omdat de communicatie hier nog steeds lastig is, natuurlijk. Jullie humor is toch een beetje anders dan de humor hier, ook omdat het moeilijk is om jezelf uit te drukken met de juiste bewoordingen. Gelukkig heb ik vrienden die weten hoe ik ben en die het dus wel snappen wanneer ik probeer grappig te zijn. Ik weet niet, maar ik vind lachen met anderen best belangrijk! XD;

Maar ja. Ik besef hoe snel de tijd gaat, dus ik moet de rest van de tijd hier zo optimaal mogelijk beleven en daar past heimwee niet in, dat zou zonde zijn. Dus ik kwam er beetje bij beetje overheen en met ongeveer een week was ik weer normaal. .. Nou, de oude. (Ik ben nog nooit normaal geweest!)

DO Realize I MISS YOU ALL A LOT, oke?

NUMMERRRRRRRRRRRRRRRRRR 4.

Dus ja. Ik ging naar de baseball wedstrijd. Carps vs Yakult Swallows. Ik ben nogal een fan geworden van honkbal sinds ik hier ben, dus ik kan er niet genoeg van krijgen van die wedstrijden. (Ik ben de tel inmiddels kwijt van alles wat ik heb gezien!)

Maar deze wedstrijd was de beste tot nu toe. In het dit jaar gebouwde nieuwe stadion zag ik het Hiroshima baseball team verliezen van die uit Tokyo.
.. Ja, ze verloren. Maar dat verandert niets aan het feit dat het een geweldige happening was om mee te hebben gemaakt! Het gevoel dat je krijgt als duizenden mensen juichen voor een team is wel heel apart. En natuurlijk ook dat je dit samen met je gastgezin doet is leuk ~

Ik ben nogal gek van # 18, Maeda Kenta (前田健太) de werper. Hij is een geweldige werper. En knap. Een geweldig knappe werper. Een knappe, geweldige werper? Nou ja, een beetje van allebei! 8D
Heb alle namen van het team uit mijn hoofd geleerd en voel me nu dus een trotse Carps fan!

.. Als ik dat shiiirtttt nou eens had..

Goed. Ik zal later ook hier eens meer foto’s van posten!

NUMMERRRRRR 5.

Mijn zomervakantie is begonnen op de 19e juli, dus daar zit ik nu midden in! 8D Ik ben wezen stappen, ben veel purikura gaan doen en zomerkleding wezen kopen!

En en en ik zag ROOKIES en GOKUSEN in de bioscoop!
Ik noemde net Gokusen, maar dat is een TV-dramaserie waar mijn echte moeder nu ook aan verslaafd is! (Hi Mom! Welke aflevering ben je nu?!: D) en de film kwam uit op de 11e juli, dus die moest ik zien en zo snel mogelijk! .. Dat werd de 20ste, maar wat maakt het uit. Het was een geweldige film, waar bijna de hele casting van seizoen 1 tot seizoen 3 van de serie in zit!

Onnodig om te vertellen dat het z’n geld dubbel en dwars waard was ?!?!! : D

Maar wat is Rookies eigenlijk?

BAM. Rookies! Het is een film die gebaseerd is op een mangadrama. Net als Gokusen.
Rookies zijn ook jonge kerels die willen vechten, net als Gokusen. Maar Rookies is net een beetje anders.
Rookies gaat over jongens die hun passie voor honkbal kwijt zijn door iets wat lang geleden gebeurd was. Totdat er een nieuwe leerkracht komt die zorgt dat ze hun passie beetje bij beetje weer terug krijgen. En aan het eind .. THERE IS A MOVIE. AHAHAH. Ik ga niet vertellen wat er dan gebeurd want dan zou ik het verpesten voor sommige die de film nog willen gaan kijken.
IT WAS AWESOME. (Let op gast nummer 3. Sato Takeru, een van mijn CRUSHES, die is er ook bij! 8D)

WHAM. I KEEP SURPRISING YOU.

Ondanks dat ik vrij ben in de zomervakantie moet ik straks toch weer naar school voor mijn club. De track and field club doe ik namelijk 3 keer in de week en dat begint augustus weer. * zucht *, maar dat is OK! Ik vind het wel leuk!

Ik ga de 29e juli ook nog op een schoolkamp met mijn klas en zo, ergens waar veel mooie bloemen zijn, groen gras, kronkelende rivieren, grote bomen en geen douches. .. GEEN DOUCHES?!?!

Ja, geen douches. 2 Dagen moeten we ons wassen in de rivier, wat zullen we vreemd ruiken en ons vies voelen… Woop woop!
MAAR, daarna gaan we naar een Onsen! Dat is een warm water spa ~ best relaxed en leuk, lijkt me (als je even geen rekening houdt met het feit dat je alleen maar een handdoek om hebt. Waar iedereen bij is. .. Alleen een handdoek…)

NUMBERRRRRRR 6.

Yup! Dus 4 dagen geleden, zaterdag, kwam ik erachter dat de Japanners misschien nog geen grote algemene kennis hebben van zaken buiten Japan, maar ze weten wel alles van vuurwerk! Holy Quacamole!

Het was schitterend! We gingen met de boot naar de Hiroshima brug, waar het vol stond met mensen. Vanaf die boot keken we naar de mooiste vuurwerkbloemen die de hemel versierden. Het was spectaculair! Wat was dat apart en ik maakte natuurlijk ook veel video’s en foto’s.

.. Yup, ik zal die ook een keer posten! 8D;

En omdat het nu te heet is om achter mijn laptop te zitten ga ik er mee stoppen en iets leuks doen met mijn gastzus die gisteren thuis gekomen is.

じゃね!

おめでとう HOMIES ! AND IM STILL ALIVE!

I’m still alive en dit is het bewijs!
Ik ben een vreselijke blog updater, en het spijt me echt. D:
Iedereen, bedankt voor de mooie verjaardagskaarten en kadootjes <3 Ik vind het werkelijk heerlijk om die hier te ontvangen!
Tja, 17 hè?
Al mijn Hollandse maatjes, felicitaties met het afstuderen! : D Ik schaam me een beetje om te zeggen dat ik zelfs moest huilen om jullie “moments of victory”. Tranen van geluk  natuurlijk! 8D <3
Ik heb best wel veel te vertellen, maar ik ben nogal ziekies, heb wat last van een verkoudheid, dus ik hoor niet achter de computer te zitten op dit moment. Ik duik ook zo mijn bed weer in. * eet yoghurt *
SORRY DAT IK NU FF MOET PASSEN! D8

Congrats to all! Snik, ik ben zo happy dat jullie geslaagd zijn!

Yukata

Voor mijn verjaardag heb ik een Yukata (een vrije tijds Kimono) gekregen!

De houten schoenen horen er ook bij. Doen wel pijn aan je voeten als je ze niet gewend bent, zoals ik.

プリクラ, Purikura

カラオケとボりング~

おっす! ★彡

Here I am, once again 8D (Ik weet dat sommige van jullie Kelly Clarkson’s song beginnen mee te zingen)

Het zal je wel verbazen dat ik zo snel achter elkaar weer update. Je bent dat niet echt gewend natuurlijk van mij. Nou, ‘t is zo dat deze 3 dagen gewoon te bijzonder waren om er niet gelijk iets over te vertellen!

Ten eerste, Mo-kun kwam terug en dat betekent veel voor mij! : D; En Kazuki hobbelde gelukkig met hem mee, lol. Eerder heb ik al eens verteld over Mo-kun’s vrienden en Kazuki is er 1 met wie ik goed kan opschieten. Hij kan dan 19 zijn maar hij gedraagt zich als 19 +7-20. Hij logeerde hier een nacht maar voordat we echt gingen slapen .. gingen we eerst KARAOKE! ヽ(☆ー☆)ノ♪

YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS mijn eerste keer karaoke. Ik moet toegeven het gaf me eerst een beetje een eng gevoel van binnen en de hele autorit probeerde ik alle zenuwen die zo’n beetje mijn oren uit gutste in bedwang te houden. (Of waren dat mijn hersencellen, wie zal het zeggen?) Maar goed, voordat we bij onze karaokeruimte aankwamen liepen we langs nog heel veel andere en om de één of andere reden gaf me dat weer wat meer moed. Het zou best wel eens kunnen dat dat kwam door het gewurgde kattengejank of het geluid van valse trompetten uit mensenstrotten. WOW. De ruimtes waren dus niet zo geluiddicht! Terwijl ik mijn lach probeerde te verbloemen met een soort van nepgil kwamen we bij onze kleine maar comfortabele karaokeruimte aan. Een big ass scherm en 2 microfoons stonden al klaar voor ons, dus zitten en liedjes kiezen. Ook al waren er heel veel bekende en goeie SONGS <3 heb ik toch besloten om eerst maar eens te kijken hoe zij het deden.

En wow, Kazuki en Motoki zijn verrekte goeie zangers! D: Kazuki begon met Arashi’s Happiness, een liedje die we alle 3 konden. Dus dat bracht de stemming er gelijk in. Daarna volgde een paar anime liedjes gezongen door Motoki en Kazuki. Die 2 zijn al prettig gestoord als ze samen zijn, laat staan dat als ze samen zingen. Daarna hebben Kazuki en ik Avril Lavigne’s “Girlfriend” gezongen en Motoki en ik “Sk8er boi”. Daarna zong ik Chris Brown’s “Forever” en “Tohoshinki’s Summer Dream” waarin Kazuki plotseling joinde. MAAR KYAAA, zoveel TOHOSHINKI liedjes. Ik was zo verbaast om te zien hoeveel dat er waren. Wel 90 of zoiets! Motoki koos Tohoshinki’s “We are” en wilde dat ik mee zou zingen. KWRLFRJG ik KAN ECHT niet zingen en ZEKER NIET in het Japans. Maar als Japanners zingen dan kennen ze geen schaamte. En dat is wel zo leuk. XD Nadat we genoeg gekaraoked hadden hebben we met z’n drieen zo’n bigass ijsje gedeeld. Ik heb er een foto van gemaakt, het was echt een joekel van een sorbet! (40 cm, om precies te zijn.)

Dus nadat we thuis waren gekomen hebben we eerst nog wat gegamed voordat we  het naar bed gingen (om 3 uur). Na slechts 7 uur slapen, want ik moest de ochtend erna om 10 uur eruit, hielp ik mijn moeder om alles klaar te zetten voor AYA EN Koichi, m’n hostzus en -zwager! : D YAAAAAAAAY. Ik was best wel zenuwachtig om ze te ontmoeten maar dat waren zij gelukkig ook. .. Oke, niet zo gelukkig. ZENUWPEZEN. Maar we werden wat relaxter toen we elkaar voorgesteld hadden en wat met elkaar spraken in het Engels. Goed grammaticaal en correct Engels. Het zijn echt leuke mensen. Echt lief! Omdat de hele familie bijelkaar was (Motoki had oma opgehaald) besloten ze dat dit mijn welkomsparty was <3

Het eten dat moeder, Aya, Koichi en ik bereid hadden was heerlijk al zeg ik het zelf! 8D De sfeer was fantastisch en ik heb er echt van genoten.

Na het avondeten kwam vader op een grandioos idee; “LETS GO BOWLING, NE!?” ( “ボりングいきます,ね?!”)

Dus gingen we dat doen. Otoosan, Motoki, Aya, Koichi en ik. Obaachan en okaasan bleven thuis praten en tv kijken. Bowling was echt leuk ~ En uiteindelijk was ik eerste! .. van onderen. Ik gaf de bowlingballen de schuld, ze waren Japans en uiteraard racistisch naar het Nederlandse volk! (; ￢ _ ￢)

Ook verdenk ik Koichi ervan een profbowler te zijn. Hij is werkelijk goed. Mijn mond viel gewoon open als hij een Spare had in plaats van een Strike! Hij stal alle goeie BOWLINGBALLS!

Iedereen was bekaf toen we thuiskwamen en gingen dan ook gelijk slapen. Behalve Motoki en ik, wij gingen iets later (om een uur of 3.. Ja, ik weet ook niet meer precies).

En vandaag gingen we ergens naartoe waarvan ik de naam niet meer weet. Het was eigenlijk een soort van kinderspeeltuin maar vreemd genoeg vonden we het allemaal wel gezellig. ┓ (￣ー￣) ┏ We liepen er een beetje rond voordat we naar de grote opening van weer een nieuw groot winkelcentrum gingen. .. Raar dat er eigenlijk niet veel interessant te zien was behalve de muziek/boekwinkel. Daar heb ik een tijdschrift gekocht~

Daarna gingen we naar thuis en .. hebben daar een beetje zitten chillen. Aya en Koichi pakten hun spullen want het was tijd om afscheid te nemen. : C sadface. Nog een laatste foto met z’n allen. Maar we zullen elkaar volgende maand weer zien! SO Cheer Up,ジェシカ! ~: D

Dat was het! Ga nu douchen! Tot de volgende update ~

じゃね!

Hisashiburi!

ひさしぶり!

Allereerst, thanks to the people die daadwerkelijk mijn berichten lezen 8D

Dus ja!  Sorry dat ik een tijdje niet geupdate heb maar hier ben ik weer ~

Alles is nog steeds geweldig en nog steeds als nieuw.  Anderhalve maand zijn er nu alweer voorbij sinds mijn vertrek en ik heb nog niet eens een klein beetje heimwee.  (Trekken jullie het je maar niet persoonlijk aan, lieverds! <3)

School is mijn dagelijkse ding en ik geniet er heel veel van.  Ik heb een boel vrienden en veel interessante schoollessen. Zo volg ik lessen in modern Japans, wiskunde, PE, maatschappijleer, communicatie, informatie, Long home room, sport en gezondheid en Engels.  Zoals je ziet heb ik wiskunde cursief geschreven, dus uiteraard wil ik daar iets over zeggen.

* schraapt keel * Wiskunde.  In Holland begreep ik het al vaak bijna niet en dat was nog in het Nederlands.  Dus probeer dan maar eens Wiskunde in het Japans.  DAT is pas “grappig”.  Ze zeggen dat Wiskunde iets universeels is, maar geloof me, voor mij is dat niet zo.  Nu ik heb het geluk dat het lesstof is wat ik 4 jaar geleden ook heb gehad, anders zou ik toch wel een klein probleem hebben.  Maar de leraar is leuk en spreekt gelukkig Engels dus gaat het wel.

Ondanks dat ik dramatisch genoeg de helft van de lessen niet begrijp heb ik 4 proefwerken in Japans gemaakt tot nu toe en scoorde voor allemaal 100% goed.てんさい,てんさい! (.. Ik heb net gezegd dat ik een genie ben. …. Het is u toegestaan me uit te lachen.)

Ik ben ook lid van een club. Rikujyo BU, ook bekend als’ Track and Field ‘in het Engels.  Dit is zo’n duizend rondjes rennen en sprintjes trekken.  Vermoeiend en dit 3 keer per week 2 uur lang. Soms voelen m’n spieren alsof ze in brand staan.  Eigenlijk vreemd dat ik het dan toch heel leuk vind!  D:

Dagelijks sport ik hier en ik word er langzaam aan verslaafd.  Ik kijk hier in Japan elke zaterdag naar de honkbalwedstrijden van de boysschool in mijn buurt en sindsdien ben ik verliefd op die sport.  Honkbal in Japan is net als voetbal voor de nederlanders!

OH JA.  Ik heb een paar vrienden gemaakt waar ik eigenlijk erg blij mee ben!  Aangezien thuis de meeste van mijn vrienden jongens zijn hoopte ik die hier ook te kunnen maken.  En dat is nu ook zo.  Met één van de jongens praat ik het meest en dat is Hatakenaka Kanji (nee, niet de Japanse schrijfstijl. Dat is niet mijn vriend.)

Kanji neemt altijd dezelfde trein als ik, omdat zijn school vlakbij de mijne is, dus spreken we elkaar haast elke dag.  Het zijn geen intensieve gesprekken en meer ook in gebroken Japans en Engels, maar het is wel leuk.  8D Zijn vrienden zijn wel aardig maar ik spreek nog niet zo veel met ze.  Misschien later (als ik niet hoeft te communiceren met handen en voeten) ~

Maar ik zal hem een week niet zien omdat we nu schoolvakantie hebben!  : D Dat betekent dat Motokiくん morgen thuis komt! WOOOEEEHOOEEEEE ~

En alsof dat nog niet genoeg awesomeness is; morgen is het ook nog bloemenfeest, dit is een festival met veel ..  bloemen.  Met een parade waaraan een paar van mijn vrienden deelnemen wat een grote eer is.

En als toetje komt Aya-chan ons bezoeken tijdens de feestdagen ~!  <3 Het is de eerste keer dat ik mijn gastzus en haar vriend ontmoet. Ik vind dat dus best wel spannend!  Gelukkig studeert ze Engels dus zal het niet allemaal Chinees klinken wat ik zeg!

Oh, dat wil ik nog vertellen!  Ik ben afgelopen weekend alleen naar de stad (Hiroshima) gegaan.  ALLEEN.  SOLO.  1人! Het was zenuwslopend door de lange trip en omdat alles toch in het Japans is.  Ik moest 1 keer overstappen met de trein en langs veel treinstations.  MAAR, ik heb de klus GEKLAARD.  Ik heb zelfs nog een paar mensen de weg gevraagd in het Japans.  (trotstrotstrots)

Ik had in de stad afgesproken met mijn Canadese vriendin omdat we allebei uitkeken naar een dag met normaal engels!  Het was echt gezellig.

De dag erna ben ik naar de bioscoop geweest met mijn gastvader.  Er was een film die echt de moeite waard leek dus mijn vader stelde voor om te gaan kijken (z’n mond viel een soort van open toen hij zag dat hij maar een van de 2 mannelijke bezoekers was die naar de film kwamen).  De titel van de film is “2 steps” en het is een Japanse dans film.  Nou is Japans acteren niet het beste wat er is, maar dit was toch wel serieus goed.  EN, JUST MY LUCK, de HOOFDROLSPELER WAS ER en hield een korte toespraak!  Blijkbaar was het de première van de film. (Hij was heel erg knap!)

Ik heb foto’s hiervan, stiekem gemaakt door mijn gastvader. Ik zal die later laten zien.

Naast film ben ik verslaafd geworden aan Japanse drama’s.  Ze zijn zo anders dan de Nederlandse!  Ik had er al een paar gezien voordat ik naar Japan ging maar eerlijk gezegd geniet ik er hier nog veel meer van.  Ik ben gek op de serie Gokusen, een drama over een jongensschool en een prachtige vrouwelijke leerkracht die laat zien wie er de baas is.  Echt goed en met humor!8D

Dat was het tot zo ver. WOEW, zo’n goede 820 woorden of zoiets. Later meer!
じゃね！じゃね!

Ik ben een Rockster?

Er zijn niet veel mensen die kunnen zeggen dat ze een berg moeten beklimmen voordat ze school kunnen bereiken.

.. Ik ben één van die weinigen die dat dus wel KAN. Omdat  ik dus een berg op moet fietsen (en naar beneden wat veel makkelijker is) voor ik bij het treinstation aankom (dit kost me 10 minuten) om op de trein te stappen (duh). Met de trein turbo ik langs 3 stations om vervolgens uit te stappen bij het 4e Hatsukaichi station. (7 minuten) Daar vandaan loop ik naar mijn school. (10 minuten)
Bijelkaar opgeteld is het ongeveer 30 minuten om op school te komen. Dit dwingt me dus om om half zeven op te staan (wrede, wrede wereld) omdat de school om half negen begint en mijn gastmoeder wil dat ik om half acht de deur uit ga.

Maar goed. Mijn  school is wel leuk. Allemaal meiden natuurlijk, maar dat is wel OK. (Er is een jongensschool bijna naast ons huis *winkwink*) TROUWENS IK HEB ZATERDAGS GEEN SCHOOL!!!! En dat is toch wel apart in Japan. Oh, mijn hart vult zich met blijdschap~

Overigens, ik word aanbeden op mijn school.
…
Waarschijnlijk omdat zo’n beetje 4 koppen groter ben en blauwe ogen heb. Ze lijken ook mijn kapsel erg mooi te vinden. (Mam, Ik dacht dat jij zei dat ik er als een Japanse uitzag? ..)

Maar wat ik zeggen wilde, de eerste dag op school (niet echt school, het was meer een openingsceremoniëel in de Hiroschima aula) kreeg ik kramp in mijn kaken van al het lachen! Iedereen wilde namelijk op de foto met me! D: Ik werd heen en weer tussen de ene en de andere foto geschut.

Het cermoniëel duurde wel lang en ik begreep amper de helft. (DE HELFT mensen, DE HELFT!) Maar het was gaaf om al die studenten te zien.
Mijn klasgenoten zijn rond de.. 14/15, wat mij dus de oudste van de klas maakt. (Jaja en de langste) Maar ze zijn echt lief en aardig. Ze proberen zo veel mogelijk met mij in het Engels te praten (prachtig Engels met Japans accent).

Van Obaachan (oma) kreeg ik 10,000￥ voor de eerste dag naar school! D8 10,000￥ is ongeveer 75 euro! Niet normaal?! Zij is echt een lief mens, maar dit is wel een erg groot kado!
Ik moet toch zeggen dat ik Motoki erg mis. Ik mis iemand als ik thuis kom van school die me helpt met mijn Kumon. :\ Maar goed…

Naast school zijn we naar Miyajima geweest. Miyajima is een eiland voor de kust van Hiroshima. Het is groot, vol met sakura bomen en veel touristische attracties! Tis echt heel prachtig. Er is een tempel en altaar die veel bezoekers trekken. Miyajima is zo’n beetje de grootste touristische attractie van Japan (en ik woon er vlak bij!)

Als je ooit nog eens naar Japan gaat, dan moet je echt eens naar Miyajima gaan! (En vergeeet niet om gefrituurde Momiji manjuu te eten!)

Over frituren gesproken.. Men frituurt hier wel erg veel. Tempura is iets waar Japanners dol op zijn D: Net als Mac Donalds. JAPANNERS ZOUDEN DE DIKSTE MENSEN OP AARDE MOETEN ZIJN, SERIEUS!
En om de waanzin compleet te maken, er is werkelijk niets – ik herhaal – NIETS wat NIET te krijgen is in groene-thee-smaak!
(Mam, als ik weer thuis ben.. Koop geen groene thee meer voor mij, goed? Thanks!)

PFEW. Dat was het voor nu. Ik ben ongetwijfeld de helft van alle opwindende dingen die ik meegemaakt heb vergeten te vertellen, maar het is dan ook zo veel.

Tot later? (BIJNA EEN MAAND IS ER ALWEER VOORBIJ! WOW?!)
じゃね！

IK BEN EEN JAPANSE INWONER!

こんばんわ みんあ！！！！！

Sorry dat ik niets van me heb laten horen, het waren dan ook drukke dagen! (Ik weet het, slecht excuus!)

IN IEDER GEVAL! Ik ben nu officiëel inwoner van Japan~! En heb het naar m’n zin hier~

‘t is hier zonnig, ‘t is hier vrolijk, en de mensen hier proberen het je zo gemakkelijk mogelijk te maken als buitenlander. Trouwens alles is hier bijna automatisch. Als ik thuis (m’n japanse thuis) de toiletdeur open, gaat de deksel van het toilet vanzelf omhoog zodat je gelijk kunt gaan zitten. En die zitting is nog verwarmd ook, dus geen kouwe bille! Japanners zijn geniaal, zeker weten!
Wist ik niet beter dan zou ik denken dat ik beland ben in het jaar 3000! En ik zou dan die vreemde buitenstaander zijn, dus.

Mijn gastfamilie is geweldig. Okaasan is volgens mij één van de liefste mensen op aarde (Maak je geen zorgen Mam, I love you more!), ze is echt geduldig en lacht heel veel~ Ze is een soort van klein en hé, klein maar fijn!
Otoosan is een vreselijk aardige man. Hij doet zo ontzettend veel moeite om met me te communiceren in het Engels! Hij heeft zelfs een (natuurlijk) digitaal woordenboek gekocht, die als het maar even nodig is gelijk gebruikt wordt. Hij heeft me hier al rondgeleid op veel historische plekken die nuttig zijn voor de toekomst. Zoals in Hiroshima stad, waar hij me plekken heeft laten zien die ik maar beter kan onthouden, WANT ANDERS!
Motoki (gastbroer) is één van mijn beste vrienden hier. Hij leert me Japans en ik leer hem Engels. We switchen als gekken van de ene naar de andere taal! (Ik denk dat als ik terug ben geen woord Nederlands meer spreek. Dat meen ik echt o_o;)
We lachen samen veel en kijken samen ook veel tv (die echt 24/7 aan staat. Holy Guacamole!). Z’n vrienden zijn te gek! Kazuki en Kazuya, 2 van-hetzelfde-gasten. Ze zijn hier blijven logeren, wat uiteindelijk niets anders dan gamen werd op Motoki’s ouderwedse nintendo!
Naast de lol die we hebben, helpt Motoki mij ook met m’n kumon (Japanse schrijfkunst! 8D). Ik kan nu volledig in Hiragana (http://nl.wikipedia.org/wiki/Hiragana) schrijven en een beetje in Katakana (http://nl.wikipedia.org/wiki/Katakana)~! Jammer dat hij over 5 dagen weer terug naar de Universiteit gaat. *zucht*
Ik zal hem zeker erg missen!

Yeaaaah~ Ze zijn geweldig. Ze hebben me al veel van de Japanse cultuur laten zien en laten hun genegenheid zien door voedsel! Wat trouwens echt overheerlijk is. Zoals natto. Het ruikt, het is plakkerig, het smaakt apart.. AND I LOVE IT. Echt, mijn gastfamilie was aangenaam verrast dat ik het als buitenlander lekker vond! LOL. Maar ik vind het ook lekker! Wat ook lekker is, is Momiji manjuu, dat  is -de- Hiroshima snack. Like a peace of heaven. ( .. tonnetje rond word ik.)

De stad waar ik woon, Hatsukaichi, is erg mooi. Het heeft bergen, sakura bomen en echt mooie huizen. De mensen zijn hier ook heel aardig. Ik heb door de stad gewandeld en gefietst met Motoki. Lekkere schone lucht hier. Echt heerlijk. De fiets die ik heb is jammergenoeg behoorlijk klein! Mijn knieen zitten in m’n nek.

Ik heb al heel veel foto’s gemaakt. En ik sta op de foto met, daar kwam ik later achter, 4 Japanse acteurs. Het was tijdens mijn oriëntatie in Tokyo in de 1e week. Zij zagen er best wel goed uit en ze vroegen mij een foto van hen te maken. Dus dat deed ik. Daarna vroegen ze mij of ik op de foto met hun wilde D: ..　Dus dat deed ik. .. Tokyo is te gek. LOL 8D; Ik mis mijn vrienden van de oriëntatie! Ik hoop dat het goed met ze gaat en er net zo veel van genieten als ik~

Meer updates later, moet nu gaan!
じゃね！

Problemen

Jessica heeft problemen om online te komen. Laptop krijgt nog geen verbinding. Zij kan daarom nog niets schrijven of reageren op vragen. Sorry.

Als er nieuws is houden wij jullie voorlopig even op de hoogte.

Groet, ouders Jessica.

ONTVANGST FAM. OTA :C

Na de oriëntatiedagen in het Olympic centre van Tokio, waarbij ik geen contact had met de buitenwereld,  ben ik vandaag bij mijn gastgezin aangekomen. Met de Shinkansen (snelle bullit-trein) heb ik 800 KM gereisd naar Hatsukaichi in de provincie Hiroshima.  Foto, lief he, dat welkomstbord?

Ze hebben trouwens 150 tulpen voor mij geplant in hun tuin! Lief hé!